Աշնան Տեսարան

Նյութի Հեղինակ Սյուզի Հովհաննիսյան

Առավոտ, արթնանում և տեսնում մի գեղեցիկ պատկեր, մեր պատուհանից երևում է գեղեցիկ աշնան տեսարանը, երբ բացում եմ պատուհանը աշնան բույրը ներխուժում է տուն և այն լցնում անուշաբույր աշնան հոտով:Ես չգիտեմ թե ինչու, բայց աշունն նմանեցնում եմ իմ մանկության այն տխուր օրերին երբ միայնակ էի ընկերներիցս առանձին, երբ ես չէի ունենում խաղընկեր գնալով տուն, առանձնանում էի իմ սենյակում և լաց էի լինում անպես ինչպես աշնանն լալիս էին ամպերը, այդ ժամանակ միակ բանն որը ինձ կարող էր օգնել դա դիտելն էր պատուհանից թե ինչպես են տերևները թափվում, ինչպես են մարդիկ քայլում այդ թափվող տերևների վրայով իսկ տերևները կարծես թե ճչան երբ այդ մարդիկ սեխմելով անցնում են:Այն անձրևը երբ գալիս էր իմ լացի հետ միասին թրչում էր տերևներին այն քամին որ կարծես թե շշուկով երգի իսկ տերևները մեղմ պարեն այդ քամու ֆշշոցի տակ:

Աշուն, հիանալի տեսարան, տաք թեյ, աշնան գույներով գիրք, ծածկոց, մի պահ ուզում եմ ամեն ինչ մի կողմ դնել և վայելել այս ամենը: Դրսում անձրևի հետ մեկտեղ նաև դանդաղ պարելով իջնում են տարբեր գույների տերևները այդ տեսարանի տակ ես նստած կարդում եմ Ալֆոնս Դոդեյի<<Ջեկը>> պատմվածքը, այս գիրքը աշնան գույների պես մութ և տխուր է:Ես սիրում եմ աշնան այս գեղեցիկ տեսարանները այն ամբողջությամբ հրաշք է...